zamkniete.COM.pl

W grupie obiektów świadczących usługi hotelarskie hotele posiadają najbardziej wykształcone piony i węzły obsługowe - stąd też ten rodzaj bazy stanowi w wielu przypadkach punkt wyjściowy do poprawnego formowania funkcji oraz programów użytkowych dla innych podmiotów działających w przemyśle hotelarskim. Nieprzypadkowo też na światowym rynku obsługi ruchu turystycznego wiodącymi w tej branży są międzynarodowe “łańcuchy” hotelarskie. Hotele to obiekty o bardzo zróżnicowanym programie  funkcjonalno-użytkowym. Posiadają złożony program węzłów produkcyjnych i obsługowych. Ze względu na ich ogólną dostępność powinny spełniać warunki “uniwersalizmu”, tj. powinny być przystosowane do obsługi wszystkich grup użytkowników bez względu na płeć, wiek, sprawność fizyczną, predyspozycje zawodowe i inne indywidualne cechy oraz upodobania współczesnego turysty. Hotel powinien zapewniać swoim gościom bezpieczeństwo, prywatność, kameralność i intymność; stwarzać warunki do wypoczynku, pracy oraz rozrywki.

Hotel jest obiektem o specyficznym charakterze, a jego szczególnymi cechami są:

• stała gotowość obsługowa przy bliżej nieokreślonych przez usługodawcę potrzebach, tak w czasie jak i w zakresie,
• stałe lub okresowe uzależnienie od zewnętrznych czynników, takich jak: warunki atmosferyczne, zagrożenia epidemiologiczne, regulacje formalno-prawne (przy obsłudze turystki przyjazdowej), dynamika ruchu turystycznego,
• zmienna wymagalność gości, wpływ mody i nowości techniczno-materiałowych, co wiąże się z przyspieszoną amortyzacją “moralną”,
• duża wrażliwość na zewnętrzne zmiany w bezpośrednim otoczeniu, tak w zakresie infrastruktury technicznej, jak i przemian społecznych,
• duża kapitałochłonność przy towarzyszącym wydłużonym cyklu zwrotu nakładów inwestycyjnych.

2.2. NIEKTÓRE ELEMENTY I WSKAŹNIKI POMOCNE PRZY PROGRAMOWANIU INWESTYCJI HOTELOWYCH

Proces przygotowania i obsługi inwestycji hotelarskich powinien być poprzedzony opracowaniem studialnym, przy pomocy którego zapewniono by możliwości działań racjonalnych, m.in. poprzez określenie:

• istniejącego i przewidywanego zapotrzebowania na usługi hotelarskie w określonym segmencie potrzeb rynkowych - po uprzednim rozeznaniu istniejącego i planowanego potencjału obsługowego w danej grupie standardowej,
• potencjalnego głównego usługobiorcy i rozpoznania jego szczegółowych wymagań oraz przyzwyczajeń,
• systemu zarządzania i ewentualnych zewnętrznych powiązań systemowych oraz zaopatrzeniowych,
• kosztów oraz zbilansowania źródeł finansowania,
• ogólnej lokalizacji i miejscowych uwarunkowań technicznych i formalno-prawnych,
• optymalnego programu obsługowego, standardu oraz indywidualnych cech właściwych programowanej inwestycji.

W europejskich warunkach hotele ze względu na ich wielkość dzielimy z reguły na trzy grupy:

1. hotele małe do 150 jednostek mieszkalnych (j.m.)
2. hotele średnie od 150 do 300 j.m.
3. hotele duże powyżej 300 j.m.

Wielkość potrzebnej działki pod inwestycję hotelową jest uzależniona od:

1. lokalizacji (śródmiejska, peryferyjna),
2. wielkości i charakteru obiektu oraz planowanej dominacji niektórych pionów obsługowych, takich jak: wielofunkcyjnego, kongresowego, rekreacyjno-sportowego. Stąd nazwy: SPORT-HOTEL, GOLF-HOTEL, HOTEL KONGRESOWY, PARK-HOTEL itp. Wielkość ta zależy również od miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i wytycznych dot. procentu zabudowy, liczby kondygnacji, linii regulacyjnych itd.

Hotele ze względu na standard można podzielić na trzy grupy:

1. standard reprezentacyjny (podwyższony) odpowiadający zazwyczaj kategorii 4* i 5*,
2. standard podstawowy odpowiadający zazwyczaj kategorii 3*,
3. standard popularny (turystyczny) odpowiadający zazwyczaj kat. 1* i 2*.

Oznaczanie kategorii obiektów hotelowych gwiazdkami wynika z ustawy o usługach turystycznych z dnia 29.08.1997 r.

Działkę w zależności od sposobu zagospodarowania można podzielić na

• powierzchnię zabudowy, co stanowi najczęściej ok. 30-50% całej pow. działki,
• powierzchnię zajmowana przez parkingi, co stanowi ok. 20-30% całej pow. działki,
• powierzchnię zajętą na dojścia, dojazdy i zieleń, co stanowi ok. 20-40% całej pow. działki.

Tabela 1. Przykładowe powierzchnie działek dla hotelu o 100 j.m. (Na życzenie Autora książki tabeli nie zamieszczamy).

Hotele duże i o podwyższonym standardzie lokalizowane są z reguły w centrach wielkomiejskich, wymagają w każdym przypadku oddzielnej analizy i uściśleń określających faktyczne potrzeby w tym zakresie. Zapotrzebowanie to powinno wynikać z ustaleń dotyczących liczby kondygnacji naziemnych, podziemnych, rozmieszczenia poszczególnych pionów obsługowych, pełnej dostępności dla gości oraz dojazdów dla jednostek uprzywilejowanych. Garaże w takich przypadkach lokalizowane są z reguły w podziemnych kondygnacjach, a zespoły rekreacyjno-sportowe urządzane są na kondygnacjach naziemnych, a niekiedy na ostatnich piętrach lub na dachach.

2.2.1 WSKAŹNIKI DO WSTĘPNEGO OKREŚLANIA POWIERZCHNI HOTELU

Jednostką odniesienia jest powierzchnia użytkowa przypadająca na 1 jednostkę mieszkalną m²/j.m.). Przy pomocy ww. wskaźnika istnieje możliwość wstępnego określenia całkowitej powierzchni użytkowej programowanego hotelu przy założonej liczbie jednostek mieszkalnych - patrz tabela 2.

Całkowitą pow. użytkową (pow.uż.) uzyskujemy ze wzoru: Pow.uż. = k x w

k = liczba programowalnych j.m.,
w = wskaźnik  m²/j.m.

Tabela 2. Wskaźniki pow. użytkowej przypadającej na 1 j.m. z uwzględnieniem wielkości i standardu.  (Na życzenie Autora książki tabeli nie zamieszczamy).

Podział na grupy kategoryzacyjne kształtuje się bardzo różnie w poszczególnych regionach i jednostkach osadniczych w zależności od:

• wielkości, rangi i charakteru miasta lub jednostki osadniczej,
• walorów turystyczno-wypoczynkowych i ich dostępności,
• zasobności danego regionu, jednostki osadniczej oraz istniejącego zaplecza przemysłowego, naukowego, kulturalnego, handlowego, przemysłu hotelarskiego itp.,
• stopnia nasycenia infrastrukturą techniczną i społeczną sprzyjającą rozwojowi turystyki.

Źródło: Zenon Błądek